Fluiten als een man, familietrek

Ik durf het bijna niet te bekennen, voel lichtelijke schaamte maar ook pret. Ik fluit namelijk als een man als ik het naar mijn zin heb. Dat was nu net aan de orde , ik had vruchtbaar een berg werk verzet en ik name even pauze om wat eten te maken. Hoppa, daar had ik het weer, die leuke familietrek.

Vadersdochter

Meestal fluit ik al een tijdje en dan ineens zie ik me dat doen. Op dat moment van bewustzijn, glimlach ik van binnen want ik herken de gewoonte. Ik voel mij diep verbonden op dat moment met mijn lieve vader van wie ik de trek heb. Ik zie hem helder voor me in nu vervlogen tijd toen hij nog voor de Spoorwegen werkte en naar huis ging voor de schaft. Hij had in wintertijd een dikke vetleren jas aan en fietste op zo’n degelijk ouwerwetse zwarte weduwnaarsfiets. Ik ben een echter vadersdochter! Wat ben jij?

Ik deel nog een familietrek met mijn jongste broer, wij tuiten beiden onze mond en het puntje van de tong spietst naar buiten als wij in opperste concentratie iets met onze handen maken. Geen idee waar dat rudiment uit voortspruit. Ook mijn zoon doet het. Een leuke bekrachtiging van onze familieband.

goofy37

Stijn (Hillie)

Stijn (Hillie)

Ervaren systeemopsteller, trainer op identiteitsnivo, professioneel begeleider van organisatievraagstukken. Verzorgt systeemopleidingen op het vlak van persoonlijk leiderschap. Heeft een open podium voor familie-opstellingen en levensvragen. Wijst je de weg naar wie je echt bent, zodat je kunt worden wie je bedoeld bent te zijn met al je talenten en mogelijkheden. Met zelfacceptatie en effectieve persoonlijk sturing over jouw levenspad. Onthult samen met jou je persoonlijke sleutel tot jouw levensgeluk. Laat je je moed verzamelen om buiten je comfortzone te gaan, want daar ligt de magie. Ook voor jou.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam tegen te houden. Lees hier hoe jouw gegevens verwerkt worden.