Scharrelen in het gareel, waar is jouw vrijheid?

Sinds een maand loop ik in de voetsporen van een ander, ik werk in de hierachische reiswereld, als reisleider op Menorca deze zomer. Hoe dat zo kwam en wat het betekent voor mijn geliefde vrijheid om te scharrelen in andermans gareel, kun je hier lezen.

1.Oudere dame gevraagd

Iemand zei dat Sunweb oudere dames, met levenservaring zoekt, als reisleider en ik schreef meteen een brief. Binnen een week kreeg ik een telefoontje en binnen het half uur was ik aangenomen voor de eenmanspost op Menorca, het kleine zusje van Mallorca, dat samen met ibiza en Formentera de eilandgroep de Balearen vormt. Vernoemd naar de uitmuntende stenenwerpers ooit, men schoot met een touw en steen het geteisum van het piratenschip.

2.Een makkie…uuh

Wie denkt dat het een makkie is en dat ik hier wat lanterfanter van baai naar baai, heeft het goed mis. Ik kwam en hoorde dat het ondersteunende agentschap weg bezuinigd was en dat ik kantoor mocht houden in mijn eigen appartement. Uit de erfenis werd gehaald wat er gehaald kon worden en dat bleek voornamelijk niet te werken en uit het jaar nul. Back to the seventies verhoud ik me met een kopieerapparaat, waarin ik voortdurend kleppen open moet halen en vastgelopen papier vrij peuter.  Nu een maand later ben ik technisch bijna op orde, op de belangrijke printer na. Die kwam nieuw uit Barcelona afgelopen vrijdag en kon meteen mee met de installateur omdat ie geen muziek gaf. Mijn handgeschreven welkomstbrieven worden als zeer persoonlijk ontvangen door mijn gasten. En mijn voormalig doktershandschrift transformeert naar een leesbaar schoonschrift.

3.Ochtendgloren op het netvlies

Drie keer in de week sta ik voor dag en dauw op en al gauw realiseerde ik me, dat ik hier een mindset in te maken had. Was ik een echt avondmens dat lekker opbloeide,  als ieder te bed lag en ik nog wat eigen momenten voor mezelf en de sterren had, nu moest ik het krieken van de dag gaan waarderen. Wilde ik het hier leuk gaan hebben…. En ja, dat wilde ik! Dat besluit eenmaal genomen, deed me goed. Het zijn de kleine dingen die het doen, het is werkelijk waar. Zit ik met mijn voet op het gaspedaal van mijn Fiat panda om 6.30 uur de vele rotondes te nemen van Ciutadella naar de luchthaven bij Mahon, dan geniet ik van de eerste zonnenstralen en mijn kopje koffie onderweg. Ik voel mijn bloed stromen en heb zin in de dag! We gedeien bij balans en harmonie, ritme en regelmaat zijn hiertoe belangrijke peilers.  Het is een dieper beleefde ervaring en nieuw inzicht voor me. Het werkt als een soort geraamte waarbinnen ik creatief kan zijn. Die kleine handvaten geven structuur en de grotere zaken vallen dan als vanzelf op hun plek. Ook vrijheid heeft blijkbaar bedding nodig, waarbinnen het kan gedeien.

4.Mijn formule naar vrijheid

Werken binnen het gareel van een ander na bijna 10 jaren eigen baas. Op 1-1-2019 bestaat Theater van de Ziel een decennium, maar dat nu terzijde. Mijn leidinggevende  is 30 jaar  en zij is ambitieus, ik zou vroeger van het idee hebben gegruwd. Ik nam zelf liever de leiding en hield de touwtjes zo graag autonoom in handen. Wat is vrijheid? Nelson Mandela zat een leven lang gevangen en behield zijn vrijheid, hij liet zich niet knechten, voelde zelfs liefde voor zijn bewakers. Vrijheid zit dus tussen je oren.  Ik neem de uitgangspunten van de reiswereld voor lief, doe ermee wat ik kan en geef er mijn eigen kleur aan.  Mijn formule is, dat ik probeer van elke situatie het beste te maken. Vanuit liefde voor de ander en mijzelf. Dat laatste is zeer belangrijk want ik ben hier nooit klaar. Ik zou rustig 48 uren in een dag kunnen werken en dat is niet goed voor mij en dan haal ik het einde van het seizoen niet. Dus ik bewaak mijn grenzen, neem voor lief wat ik aan ondersteuning heb. Deel flesjes Cava uit waar ik of het systeem tekort schoot en ik richt me bij voorkeur op de mensen die open staan voor zon zee en liefde. Aandacht geven aan wat groter mag groeien.

5. Ruimte voor creatie

Ik verwacht dat ik binnenkort, alle standaardkneepjes van het reisleiderschap, in de vingers heb. Met die gesneden koek van mijn opa Wieger Ketellapper indachtig, weet ik dat mijn ondernemerschap ruimte gaat krijgen. Laat mij maar schuiven met de locals, wie weet wat er nog voorbij komt. Tot ziens op het prachtige Menorca of straks weer in Olanda!

Stijn

 

 

Stijn (Hillie)

Stijn (Hillie)

Ervaren systeemopsteller, trainer op identiteitsnivo, professioneel begeleider van organisatievraagstukken. Verzorgt systeemopleidingen op het vlak van persoonlijk leiderschap. Heeft een open podium voor familie-opstellingen en levensvragen. Wijst je de weg naar wie je echt bent, zodat je kunt worden wie je bedoeld bent te zijn met al je talenten en mogelijkheden. Met zelfacceptatie en effectieve persoonlijk sturing over jouw levenspad. Onthult samen met jou je persoonlijke sleutel tot jouw levensgeluk. Laat je je moed verzamelen om buiten je comfortzone te gaan, want daar ligt de magie. Ook voor jou.

10 gedachten over “Scharrelen in het gareel, waar is jouw vrijheid?

  • mei 23, 2018 om 5:08 pm
    Permalink

    Met veel plezier je verhaal gelezen.
    Je beeldende schrijfstijl geeft me een prachtig doorkijkje in jouw Spaanse wel en wee.
    Goed te lezen hoe je met open vizier de uitdaging(en) aan gaat en hoe je je eigen rol daarin niet schuwt.
    Divertirse en España y recoger sus frutos!!

  • mei 24, 2018 om 10:05 pm
    Permalink

    Prachtig beschreven Hillie. Geniet van alles wat je daar goed doet. Hug

  • Stijn (Hillie)
    mei 24, 2018 om 10:09 pm
    Permalink

    Dankjewel Anna marie, hou een plaatsje voor me vrij bij de mezzo’s 😉

  • mei 24, 2018 om 10:41 pm
    Permalink

    Wat vind ik het leuk om te lezen waar je bent en mee bezig bent lieve Hillie. En hoe je gevoel en bezigheden in woorden omzet vind ik zo knap! Een kadootje om te mogen lezen.
    Omhelzing voor jou.

  • mei 25, 2018 om 9:03 am
    Permalink

    Fijn om zo’n open en eerlijke blog te lezen over de reiswereld op locatie!
    Ik ben zelf al 19 jaar reisbegeleider en ik leer nog steeds 🙂
    Succes en blijf vooral genieten

  • Stijn (Hillie)
    mei 25, 2018 om 3:05 pm
    Permalink

    Wat leuk dat je het herkent, een ervaringsdeskundige! Ja dat genieten hou ik er in! Zometeen een klacht afhandelen en dan jump ik in de zee haha

  • mei 26, 2018 om 11:55 am
    Permalink

    Wat n prachtig verhaal Hillie. Ik zie het en je helemaal voor me, hoe je daar rond tuft. En wat al vaker gezegd is, heel herkenbaar. Jij weet t zo goed onder woorden te brengen.
    Ik wens je nog n prachtige tijd daar!
    Liefs Gerda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.